bu laf, eline daha mahalle stajı bile geçmemiş adamın kafasında destan yazmasına sallanan çok sağlam bir sözdür. daha kendi kümesinde siftahı yoktur ama hayalhanede göklerin belasını fethediyordur. yani gerçek hayatta eli ekmeğe değmeyen tip, rüyasında cihan fatihi kesilir. tam olarak çapsız özgüvenin, boş beleş artistliğin ve yoktan kahramanlık üretmenin küfürlü halk özeti gibi çalışır.

lafın iğnesi şuraya batar. sen daha en basit işi beceremedin, neyin destanını anlatıyorsun be güzel kardeşim. tavuk görse dili tutulacak adam, uykuda yırtıcı kuşlara musallat oluyor. o yüzden biri kapasitesini beşe katlayıp konuşmaya başladığında, hele ortada icraat da yoksa, bu söz cuk diye oturur. hem dalga geçer hem de karşıdakinin havasını tek cümlede indirir.