gücün, malın ya da yetkinin sonunda dönüp dolaşıp gerçek sahibine hizmet edeceğini, emanet duran şeyin ise her zaman belli olacağını anlatan küfürlü bir söz. ortalıkta ne kadar başıboş gezer gibi görünse de, iş ciddiye binince kimin malı olduğu hemen belli olur.

burada anlatılan şey, bir şeyin asıl bağlı olduğu yeri şaşırmamasıdır. emanet elde duran da, geçici güç taşıyan da eninde sonunda öz yerine döner. söz biraz taşaklı, biraz da sahiplik duygusuyla söylenir, çünkü herkes oynuyor gibi görünse de bazı şeyler yabancıyı kabul etmez, varacağı yeri bilir. kısacası sik bile sahibini tanıyorsa, insan da haddini ve yerini bilecek.