yokluk içindeki adamın elinden her şey alınsa da, elde avuçta kalan tek şeyle yine ortada kalmasını anlatan küfürlü bir söz. adamı toparlayıp kaldırmışsın ama rezilliği yine tam kapanmamış.

burada anlatılan şey, fukaranın ne yapsa tam toparlanamaması, bir yerden mutlaka açık vermesidir. çuvala girse de düzgün sığmaz, elde kalan son parçası da çıkar ortada sallanır. söz hem yoksulluğu hem de talihsizliği taşaklı bir dille anlatır, çünkü bazı adamın kaderi öyle yamuktur ki üstünü örtsen bile ayıbı dışarıda kalır. kısacası fukaranın derdi bitmez, toparlasan da bir ucu yine bok gibi dışarı taşar.