başkasını bilmeyen, kıyas görmeyen adamın elindeki şeyi gereğinden büyük, önemli ve heybetli sanmasını anlatan küfürlü bir söz. ortada başka örnek görmeyince elindeki ufacık şeyi harp silahı gibi anlatmaya başlarsın.

burada taşak geçilen şey, tecrübesizlikten doğan boş özgüvendir. adam kimseyle kıyas yapmamış, ölçü görmemiş, sanıyor ki elindeki mal savaş çıkarır. halbuki biraz etraf görse, o piyade tüfeği sandığı şeyin anca cebe sığacak kadar iddiası olduğunu anlayacak. kısacası görgüsüz özgüvenin, bilgisiz övünmenin ve kendi malını destanlaştırmanın küfürlü özeti gibi çalışır.