bu laf, havası dağları delip geçen ama ciddiye alınacak yanı tartışmalı tipler için söylenir. öyle bir kabarışı, öyle bir artistliği vardır ki sanki yürürken yer sallanır. adamın raconu kaya gibi, gösterişi kamyon gibi, özgüveni de mahalleye yetip artıyordur. lafın belden aşağı vuran kısmı da o abartıyı iyice komediye çevirir. yani özetle, bunun çalımı sert, gösterisi büyük, kendine güveni de öyle böyle değil demenin küfürle cilalanmış halk işi hali.

biraz da şu manaya gelir. ortada daha net bir icraat yok ama özgüven desen baraj patlatıyor. bakışı ayrı hava, yürüyüşü ayrı olay, sanki bulunduğu sokağa imza atmaya gelmiş. o yüzden kendini fazla büyüten, iki hareketle destan yazdığını sanan, ortama gereğinden büyük gelen adamlara söylenince tam yerine oturur. hem güldürür hem de tek cümlede karikatürünü çizer.